Προέρχεται από την Κίνα ή ίσως από τις Φιλιππίνες, όπου καλλιεργείται για αιώνες και χρησιμοποιείται στη μαγειρική. Οι καρποί της τρώγονται αλλά είναι μάλλον πολύ ξινοί για τα ελληνικά γούστα.

Στις Φιλιππίνες αλλά και πολλές άλλες χώρες της Άπω Ανατολής σερβίρονται μισά ή τέταρτα του καρπού σαν γαρνίρισμα στο φαγητό, το τσάι ή το ποτό και στίβονται με το χέρι δίνοντας στο φαί (κρέας, ψάρι κ.ά.) ή το ποτό (τσάι, βότκα κ.ά) μια χαρακτηριστική ξινή γεύση. Ο φλοιός του καρπού είναι γλυκός και η αντίθεση με τον ξινό χυμό του και αφήνει στο στόμα μια παράξενη γλυκόξινη γεύση, που είναι αρκετά ιδιαίτερη και αρέσει πολύ σε κάποιους. Τα πορτοκαλάκια καλαμοντίν είναι συνηθισμένο συστατικό για σάλτσες και κάνουν πολύ ωραίες μαρμελάδες είτε μόνα τους είτε μαζί με άλλα φρούτα.

Η πορτοκαλιά καλαμοντίν μπορεί να καλλιεργηθεί στον κήπο σαν διακοσμητικό φυτό, αρκεί να είναι προστατευμένη από το κρύο. Έχει συχνά πολύ όμορφη εμφάνιση και μπορεί να βρίσκεται σε ανθοφορία και ταυτόχρονα να φέρει ώριμα πορτοκαλί και πράσινα πορτοκαλάκια.

Καλλιέργεια σε γλάστρες

Μπορεί να καλλιεργηθεί επιτυχημένα σε εσωτερικούς χώρους μέσα σε γλάστρες. Η σύσταση του χώματος δεν παίζει σπουδαίο ρόλο όμως το χώμα πρέπει να στραγγίζει πολύ καλά. Το δοχείο χρειάζεται να τοποθετηθεί οπωσδήποτε σε ένα φωτεινό σημείο με αρκετό ήλιο.

Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος της γλάστρας πρέπει να είναι γενικά από 15°C και πάνω και οπωσδήποτε να μην πέσει κάτω από 5°C. Στις ψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες είναι καλύτερα να μεταφερθεί σε εξωτερικό χώρο ή αν αυτό δεν είναι δυνατό πρέπει οπωσδήποτε ο χώρος που βρίσκεται η γλάστρα να έχει πολύ καλό αερισμό. Να σημειωθεί εδώ ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί το φυτό έχει μικρή αντοχή στα ρεύματα.

Πρέπει να ποτίζεται από το πάνω μέρος του δοχείου και το περίσσιο νερό να στραγγίζει ελεύθερα από τον πάτο, γιατί δεν αντέχει την υπερβολική υγρασία. Η συχνότητα των ποτισμάτων εξαρτάται από την εποχή του χρόνου και τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Σαν γενικός οδηγός αναφέρεται ότι στις ψυχρές περιόδους του χειμώνα πρέπει να ποτίζεται αραιά κάθε δέκα μέρες, στις ανοιξιάτικες θερμοκρασίες των 25-30°C κάθε τρεις μέρες, στις καλοκαιρινές ζεστές περιόδους κάθε μέρα και στις φθινοπωρινές δροσερές περιόδους κάθε βδομάδα.

Σε θερμοκρασία περιβάλλοντος πάνω από τους 30°C καλό είναι να λιπαίνεται με ένα συνηθισμένο υγρό λίπασμα. Η ανθοφορία ξεκινά από τον Μάρτιο και έχει καρπούς όλο το χρόνο. Για να κρατηθεί νάνα πρέπει να κουρεύεται ελαφρά στις άκρες όταν έχει έντονη ανάπτυξη.

Το είδος Acer palmatum (Japanese maple) είναι γιαπωνέζικης προέλευσης και περιλαμβάνει πάνω από 1000 ποικιλίες που καλλιεργούνται παραδοσιακά στην Ιαπωνία σε κήπους, γλάστρες ή σαν μπονσάι. Κάποιες από αυτές είναι διαδεδομένες στην Ευρώπη σαν φυτά κηπουρικής.

Acer palmatum atropurpureum – Acer palmatum dissectum

Ποικιλίες φυλλοβόλων σφενδαμιών γιαπωνέζικης προέλευσης, που γίνονται στρογγυλά, με ύψος έως 8 μέτρα και πλάτος έως 10 μέτρα. Εϊναι δημοφιλή στην Ευρώπη σαν φυτά κηπουρικής και τα συναντάμε σε κήπους, γλάστρες ή σαν μπονσάι.

Καλλιεργούνται κυρίως για το όμορφο φύλλωμά τους που βάφεται το φθινόπωρο από πορτοκαλί έως κόκκινο – ιώδες. Τα φύλλα τους μοιάζουν με του πλάτανου και είναι πολυσχιδή και παλαμόσχημα. Δημοφιλείς είναι οι κόκκινες ποικιλίες, αλλά δεν είναι σπάνιες και οι ποικιλίες με πράσινα φύλλα. Η ανθοφορία τους δεν παρουσιάζει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον, πάντως γίνεται στην περίοδο  από Απρίλιο έως Μάιο.

Είναι γενικά ανθεκτικά φυτά, που δεν προσβάλλονται εύκολα από ασθένειες, όμως δεν αντέχουν στους παγωμένους ανέμους. Τους αρέσει το φως, αλλά η μόνιμη έκθεση στον καυτό καλοκαιρινό ήλιο καίει τα λεπτοκαμωμένα και ευαίσθητα φύλλα. Όταν διατηρούνται σε ακατάλληλες συνθήκες (πολύ υγρό χώμα είναι ένα συνηθισμένο λάθος) προσβάλλοντια από παράσιτα όπως οι μελίγκρες ή ακόμα και από μύκητες.

Είναι καλό να τοποθετούνται σε ημισκιερό σημείο, προστατευμένο από τον μεσημεριανό καλοκαιρινό ήλιο και τους παγωμένους χειμωνιάτικους βοριάδες.

Δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις από το χώμα που θα φυτευθούν και αναπτύσσονται το ίδιο καλά  σε όξινα ή αλκαλικά εδάφη όμως πρέπει απαραίτητα το χώμα να αποστραγγίζεται πολύ καλά και να μην κρατάει νερό. Τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες ένα στρώμα τύρφης πάνω από το χώμα και γύρω από το φυτό, βοηθά να διατηρείται η υγρασία που είναι απαραίτητη για το φυτό και να προστατεύεται το ευαίσθητο ριζικό σύστημα. Όταν είναι φυτεμένα σε γλάστρα πρέπει να ποτίζονται πολύ καλά.

Ανήκει στην σειρά των φακών υψηλών προδιαγραφών L της Canon και φέρει το κόκκινο δακτυλίδι όπως όλοι οι φακοί αυτής της σειράς. Έχει το κούμπωμα EF, είναι δηλαδή κατάλληλος για όλα τα σώματα dslr της Canon, πλήρους (full) και μειωμένου (cropped) κάδρου (frame). Κουμπωμένος σε μηχανές μειωμένου κάδρου συμπεριφέρεται σαν φακός 260mm για μηχανές με συντελεστή αποκοπής (crop factor) 1.3x και σαν φακός 320mm για μηχανές 1.6x.

Το σύστημα αυτόματης εστίασης κάνει χρήση κινητήρα υπερήχων δακτυλίου (USM – ring UltraSonic Motor), οπότε εστιάζει αθόρυβα, γρήγορα και με ακρίβεια. Έχει εσωτερικό σύστημα πίσω εστίασης, οπότε το μήκος του δεν αλλάζει κατά την εστίαση, ο φακός δηλαδή δεν επεκτείνεται όταν εστιάζει. Έχει επίσης ενσωματωμένη μηχανική συνεχή χειροκίνητη εστίαση (FTM – Full Time Manual focusing).

Η ελάχιστη εστιακή απόσταση για τον EF 200mm f/2.8 είναι 1.5m, όπου έχει μέγιστη μεγέθυνση 0.16x. Η μεγέθυνση αυτή μπορεί να μεγαλώσει με χρήση των δύο δακτύλιων προέκτασης (extension tubes) EF 12mm ή EF 25mm της Canon, οπότε φτάνει 0.23x ή 0.32x αντίστοιχα. Για μεγαλύτερη μεγέθυνση μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι πολλαπλασιαστές.

Ο φακός είναι συμβατός και με τους δύο πολλαπλασιαστές (extenders) της Canon (1.4x και 2x), με τους οποίους συνεργάζεται απροβλημάτιστα το σύστημα αυτόματης εστίασης (AF – Auto Focus).  Με τον 1.4x πολλαπλασιαστή, ο φακός δίνει αρκετά καλά αποτελέσματα, ενώ με τον 2x η συμπεριφορά του βελτιώνεται με ρύθμιση διαφράγματος στο f/8. Σε μηχανές πλήρους κάδρου (full frame) η συμπεριφορά του φακού είναι σαν 280mm f/4 με τον 1.4x πολλαπλασιαστή, ενώ συμπεριφέρεται σαν 400mm f/5.6 με τον 2x πολλαπλασιαστή.

Ο φακός έχει πάρει πολύ καλές κριτικές από επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους, όπως φαίνεται στους σχετικούς ιστότοπους του διαδίκτυου. Έχει εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, πολύ καλή ποιότητα τελικής φωτογραφίας με λίγα προβλήματα σε ειδικές περιπτώσεις, χαμηλό σχετικά κόστος για φακό της σειράς L και δεν …δίνει στόχο μια και ανήκει στην σειρά των μαύρων φακών της Canon. Δεν έχει σταθεροποιητή εικόνας (IS – Image Stabiliser) και δεν είναι τηλεφακός (zoom), οπότε έχει μεγάλο συναγωνισμό από την εξαιρετική και επιτυχημένη εμπορικά σειρά των (λευκών) φακών της σειράς 70-200mm της Canon.

Σχετικά:
www.canon-europe.com | EF_200mm_f28L_II_USM/specifications
www.the-digital-picture.com
www.fredmiranda.com
www.photographyreview.com
www.lensplay.com

Σήμερα το πρωί έμαθα ακόμα, ακούγοντας τις ειδήσεις του BBC από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ,  ότι το PIGS είναι στην πραγματικότητα PIIGS και είναι ουσιαστικά τα αρχικά των χωρών που οι βόρειοι θεωρούν ότι χαλάνε την κακαβιά της ΕΕ λόγω προβληματικών οικονομιών και μεγάλου εξωτερικού χρέους· δηλαδή και σύμφωνα με τη σειρά εμφανίσεως:

Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία

Ρατσιστές; Σώπα, ρε φίλε, γεροί νάναι να πλερώνουν όταν χρειάζεται, και ας λένε ό,τι θέλουν – τι θα ακούσουμε ακόμα, ας είναι… :)

ufraw.sourceforge.net

Έχω συνηθίσει να χρησιμοποιώ διαδικτυακούς τόπους για την επεξεργασία των φωτογραφιών που ανεβάζω στο διαδίκτυο κυρίως το picnik.com, το οποίο είναι, νομίζω, εξαιρετικό.

Εδώ και καιρό χρησιμοποιώ το Gimp 2 για επεξεργασία φωτογραφιών στον υπολογιστή μου, το οποίο είναι ελεύθερο λογισμικό. Έχω μάθει να χρησιμοποιώ ένα πολύ μικρό μέρος από τις πολύ μεγάλες δυνατότητες του Gimp, για να διορθώνω πχ. κάποια υπερφωτισμένη ή υποφωτισμένη φωτογραφία, να συμμαζεύω κάποιο άστοχο ή φλύαρο κάδρο, να σβύνω κανένα σκουπίδι, τα στοιχειώδη, όσα δηλαδή μου επιτρέπει ο χρόνος που μπορώ να αφιερώσω σε αυτή τη δουλειά.

Πρόσφατα άρχισα να πειραματίζομαι με raw φωτογραφίες και παρατήρησα πως το Gimp δεν τις υποστηρίζει. Βέβαια, στην συσκευασία της φωτογραφικής μηχανής υπήρχε ένα cd με το λογισμικό Digital photo professional της Canon που ανοίγει και κάνει επεξεργασία των .cr2 αρχείων που παράγει η μηχανή, όμως για να πω την αλήθεια δεν το προτιμώ.

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα ένα πολύ χρήσιμο πρόσθετο (plugin) για το Gimp 2, ακριβώς για αυτή την δουλειά. Το UFRaw με σήμα το UFO :) μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του αλλά συνεργάζεται και με το Gimp και με βοηθάει όταν επεξεργάζομαι τα .CR2 αρχεία (raw) που παράγει η Canon μου.

Έδωσα κάμποσα τότε για να αγοράσω την (παλιά) μητρική μου και κατόπιν εφησύχασα και δεν ασχολήθηκα με τις προόδους και τις αλλαγές στο hardware -μια και δεν μου παρουσιάζονταν δυσεπίλυτα προβλήματα- με αποτέλεσμα να βαρυφορτώσω το σύστημά μου με κάρτες και δίσκους. Μεγάλο λάθος, φροντίζουν οι εταιρείες γι’ αυτό. Σήμερα οι περισσότερες μητρικές έχουν ένα δίαυλο IDE (μέγιστο δύο συσκευές), δύο πόρτες PCI, οι AGP πόρτες για τις κάρτες γραφικών είναι προ πολλού παρελθόν, όπως και οι πόρτες για τσιπάκια DDR RAM και s478 για τους επεξεργαστές.

Κυκλοφοράνε, βέβαια, στο εμπόριο και μητρικές και κάρτες παλιού τύπου και υλικό για αυτές, όμως στο ψάξιμο που έκανα, όλα μου φάνηκαν υπερκοστολογημένα συγκριτικά. Γιατί άραγε να μείνει κανείς πίσω αφού είναι αναγκασμένος να αλλάξει μητρική; Η αλλαγή μητρικής είναι η ιδανική ευκαιρία για αναβάθμιση όλου του υπολογιστή. Απλά αυτό καλύτερα είναι να γίνεται προγραμματισμένα κάθε πχ. δυό τρία χρόνια παρά ξαφνικά.

Τα παλιό μου σύστημα ήταν σχετικά βαρυφορτωμένο, με τρεις κάρτες PCI (ήχου, video, TV) και δύο RAID πεντακοσάρες (μιά PATA 2×250 και μιά SATA 2×250). Η καινούργια μου (φτηνή) μητρική απορρόφησε τις δύο από τις τρεις PCI (η άλλη πέρασε στο εφεδικό μου desktop) όμως με τις RAID υπήρχε πρόβλημα: υποστηρίζει μόνο SATA RAID, μια και οι PATA RAID φαίνεται πως εγκαταλείπονται. Ακόμα, ήθελε 24πινη τροφοδοσία οπότε χρειάστηκα και αναβάθμιση τροφοδοτικού αν και τη δοκίμασα και με το παλιό μου τροφοδοτικό (20πινη τροφοδοσία για τη μητρική) και δούλευε, αλλά σκέφτηκα πως ήταν καλή ευκαιρία να απαλλαγώ από τον …ελικοφόρο ανεμιστήρα του.

Με τα πολλά, έστησα τελικά το καινούριο σύστημα αλλά η απογοήτευση ήρθε από τις RAID. Εντόπισα κατ’ αρχάς ότι είχα περίπου 2,5Τb συνολικό αποθητευτικό χώρο στα δύο desktop συστήματά μου και από αυτόν μόνο περίπου 700Gb ήταν πρωτότυπο υλικό, όλα τα υπόλοιπα ήταν backup ή χώρος εργασίας. Όσον αφορά τις συνδέσεις εκτός από τρεις SATA, όλοι οι άλλοι σκληροί μου ήταν PATA ή εξωτερικοί (USB/Firewire).

Με μεγάλη απογοήτευση είδα πως δεν μπορούσα να ξαναστήσω τη (SATA) RAID μου χωρίς φορμάρισμα των σκληρών. Ίσως κάτι έκανα λάθος όταν προσπάθησα να τη ξαναστήσω ή ίσως αυτό είναι προβλεπόμενο αφού το τσιπάκι που την υποστηρίζει στην νέα μητρική είναι άλλο σε σχέση με την παλιά. Περίμενα να ξαναστηθεί χωρίς πρόβλημα -τι διάολο ασφάλεια προσφέρουν οι RAID τελικά αν μπορείς να κάνεις hot-swap τον σκληρό που σου χάλασε, αλλά αν τα παίξει η μητρική μένεις στα κρύα του λουτρού; Αποφάσισα να μην χρησιμοποιήσω συστοιχία RAID ξανά στο καινούργιο μου σύστημα.

Δεν είναι και ιδιαίτερα εύκολο να διαγνώσει κανείς ένα πρόβλημα στην μητρική, όταν το pc μοιάζει να λειτουργεί κανονικά και το μόνο ύποπτο (και τρισκατάρατο) σύμπτωμα είναι κάποιες αιφνίδιες και αναίτιες (φαινομενικά) επανεκκινήσεις του υπολογιστή. Το μυαλό πάει σε πολλά ενδεχόμενα, μεταξύ άλλων: malware, δυσλειτουργία τροφοδοτικού, σκληρού δίσκου, μνήμης (RAM), επεξεργαστή, κλπ. Με μιά κουβέντα ο,τιδήποτε μπορεί να κάνει έναν υπολογιστή να έχει αυτή την …ανάγωγη συμπεριφορά.

Ξεκίνησα να ψάχνω από τον ιστότοπο της intel κάποιο software για να τεστάρω τον (παλιό p4/prescott) επεξεργαστή μου. Αν και θυμόμουνα ότι κάποτε (παλιά) κάτι σχετικό είχα δει εκεί, δεν κατάφερα να το ξαναεντοπίσω – μάλλον κάπου θα το έκρυψε η …μεγαλοδύναμη. Βαρέθηκα να ψάξω επίμονα και μια και το ζήτημα ενός άρρωστου υπολογιστή δημιουργεί τεράστια πίεση για γρήγορες αποφάσεις άλλαξα ρότα.

Θυμήθηκα ότι στον ιστότοπο της άλλης μεγαλοδύναμης κάτι είχα δει ότι κυκλοφοράει για τεστάρισμα της μνήμης. Ανακάλυψα στα γρήγορα το microsoft online crash analysis και ειδικότερα το Windows Memory Diagnostic. Ακολούθησα τα βήματα που προτείνονται, κατέβασα το iso, κατέβασα τα Windows Server 2003 Resource Kit Tools, έκανα ένα CD εκκίνησης χρησιμοποιώντας το Cdburn.exe, ρύθμισα το ΒΙΟS για εκκίνηση από το CD και το τεστ έδειξε πρόβλημα μνήμης…

Η Microsoft λέει ότι αν το software δείξει πρόβλημα μνήμης, μπορεί να φταίει η μνήμη, ο επεξεργαστής ή η μητρική. Αναγκάστηκα να κάνω αυτό που προσπαθούσα να αποφύγω από την αρχή: άνοιξα τα κουτιά των δυό υπολογιστών μου και άρχισα τις …μεταμοσχεύσεις.

Έβαλα στον άρρωστο μνήμη από τον υγιή. Αντικατέστησα μία μία τις μνήμες (4 DIMM sockets είχε η μητρική, όλα γεμάτα) και κάθε φορά το διαγνωστικό έδειχνε πρόβλημα μνήμης. Στο τέλος όλη η RAM αντικαταστάθηκε με νέα αλλά το διαγνωστικό έδειχνε πρόβλημα. Άρα, το πρόβλημα δεν ήταν στην RAM. Αντάλλαξα τους επεξεργαστές των δύο υπολογιστών αλλά η κατάσταση δεν άλλαξε: το διαγνωστικό έδειχνε ότι αυτός που ήταν υγιής συνέχιζε να είναι υγιής και ο άρρωστος άρρωστος. Άρα, το πρόβλημα δεν ήταν στον επεξεργαστή. Όσο κι αν προσπαθούσα να το αποφύγω, έπρεπε να αλλάξω μητρική.

Η μητρική μου, ακριβό μοντέλο στα νιάτα της, τάπαιξε στα πέντε χρονάκια. Τα τρία Apple II μου δουλεύουν ακόμα, τα Mac μου (του ’90τόσο) επίσης, κάτι 386 και 486 και ένα pentium I επίσης, όμως αυτή είναι η δεύτερη μητρική μου που τα παίζει φέτος μετά από (γύρω στα) πέντε χρόνια λειτουργία. Μάλλον, την τελευταία πενταετία έπεσε η ποιότητα κατασκευής στις μητρικές ή ίσως φέτος αυξήθηκε ποιοτικά η …γκαντεμιά μου.

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι στο υλικό (hardware) και όχι στο λογισμικό, εξ αιτίας κάποιου ιού, που πίστευα το προηγούμενο διάστημα. Το ότι εντόπισα άλλο πρόβλημα δεν σημαίνει βέβαια ότι έχω έτοιμη και την λύση. Τρία πράγματα είναι πιθανό να έχουν πρόβλημα: ο επεξεργαστής, η κεντρική μνήμη (RAM) ή η μητρική πλακέτα.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να εντοπίσω ακριβώς τι έχει πρόβλημα στον υπολογιστή μου. Αν το σύστημα ήταν ξαφνικά τελείως νεκρό θα έλεγα ότι κτύπησε η μητρική και θα έψαχνα για καινούργιο υπολογιστή, όμως τώρα που το σύστημα ενώ λειτουργεί κανονικά ξαφνικά κτυπάει, το μυαλό πάει κατ’ αρχάς σε πρόβλημα επεξεργαστή ή μνήμης.

Το σύστημα το έχω στήσει μόνος μου κομμάτι κομμάτι αναβαθμίζοντας το σιγά σιγά και δεν έχω καμμιά όρεξη να το πάω στο γιατρό, να μου πει τι έχει. Αυτό θα ήταν ίσως το πιό ενδεδειγμένο στην κατάστασή μου, αλλά ξέρω πως δεν θα εμπιστευόμουνα κανένα γιατρό, αν η διάγνωσή του δεν συνέπιπτε με την δική μου διάγνωση.

Το σύστημα είναι παλιό στημένο γύρω από μητρική με πόρτα (socket) 478 για τον επεξεργαστή και ίσως έχει φάει τα ψωμιά του, όμως δεν πρόκειται να το παρατήσω έτσι στα γρήγορα, μια και είμαι αρκετά δεμένος μαζί του. Αν το πρόβλημα είναι στον επεξεργαστή δεν έχω και πολλές επιλογές: οι σειρές των επεξεργαστών για s478 έχουν καταργηθεί και δεν υπάρχουν στην αγορά. Οι μεταχειρισμένοι είναι μιά αμφίβολης ποιότητας λύση που μάλλον δεν θα προτιμήσω.

Δεν έχω ανοίξει ακόμα το κουτί για να κάνω αλλαγές και πειράματα, οπότε είναι μιά πρώτης τάξεως ευκαιρία να με τεστάρω. Προς το παρόν, διαισθητικά, πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι στην μνήμη και θα προσπαθήσω να αλλάξω ή να μειώσω την μνήμη, ελέγχοντας αν το σύστημα αποκτήσει ευστάθεια. Ίδωμεν…

Για να πάρω αυτήν την εικόνα του ιστότοπου χρησιμοποιώ το webshot. Το webshot ένα μικρό προγραμματάκι, που μόλις φτάνει το 1 Mb, δίνεται δωρεάν και είναι πολύ εύκολο στη χρήση.

Αρκεί να του δώσεις την διεύθυνση του ιστότοπου από τον οποίο θέλεις να πάρεις εικόνα, τον τύπο του αρχείου που θέλεις να παράγεις (JPG, GIF, PNG, BMP) και το όνομα και την θέση στο δίσκο σου που θέλεις να αποθηκευτεί και αυτό αναλαμβάνει να κάνει την δουλειά του στα γρήγορα.

Για ιστοσελίδες που είναι πολύ μακριές μπορεί κανείς να περιορίσει το μέγεθος της εικόνας του browser, δηλώνοντας διαφορετικό μέγεθος από το προεπιλεγμένο στο webshot (1024×768), έτσι ώστε στην τελική εικόνα να φαίνονται ευδιάκριτα τα στοιχεία της ιστοσελίδας που θέλει.

To webshot δίνει επιπλέον μερικές ακόμα επιλογές και λειτουργίες, όπως η εκτέλεση από γραμμή εντολών, τις οποίες όμως δεν χρειάστηκε να ψάξω μέχρι τώρα και έτσι δεν μπορώ να γράψω κάτι για αυτές.

Δεν χρειάζεται κανενός είδους εμπειρία για να χρησιμοποιήσει κανείς το webshot, οι εικόνες που παράγει είναι νομίζω πολύ καλής ποιότητας και το μικρό του μέγεθος και η ευχρηστία του, εμένα προσωπικά με έχουν βολέψει.

Συνδέσεις: webshot

Δεν με ήθελε το Wubi. Τρείς φορές το κατέβασα από τρία διαφορετικά σημεία της Ευρώπης μέχρι τo checksum να δώσει το πράσινο φως για εγκατάσταση. Εγκαταστάθηκε στα γρήγορα, αλλά το ίδιο γρήγορα κατάλαβα ότι μου ήταν άχρηστο: όταν έκανα boot στο ubuntu, με έβγαζε τελικά σε οθόνη εντολών με μηνύματα λάθους που δεν μπορούσα να αντιμετωπίσω. Το απεγκατέστησα χωρίς παρατράγουδα, μιά άλλη φορά ίσως πάω καλύτερα.

Μετά την αποτυχία με το ubuntu είπα να δοκιμάσω να επισκευάσω τα XP στον κεντρικό δίσκο του υπολογιστή μου, εκκινώντας τον από το πρωτότυπο cd. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που ξαναχτύπησε ο Μέρφης με τα στραβά του. Η εγκατάσταση κόλλησε γιατί υπήρχαν bad sectors και σε αυτό το cd εγκατάστασης! Έχω πληρώσει για νόμιμα XP δύο φορές (XP, XP Media Center) και δεν έχω τελικά κανένα διαθέσιμο τώρα που το χρειάζομαι. Σκέφτηκα μήπως φταίει η μονάδα CD (Plextor) και την άλλαξα με κάποια άλλη, για να ανακαλύψω αρκετά αργότερα ότι δεν έφταιγε αυτή.

Κόντρα στον Μέρφη, για τόνωση αυτοπεποίθησης, έβαλα μπρος τον δεύτερο υπολογιστή μου με το PCLinux, που χρειάστηκε μιά ενημέρωση 538 αρχείων μέσω synaptic, για να επικαιροποιηθεί. Αυτή τη στιγμή και μετά από αρκετή τριήμερη μεταμεσονύχτια νηστεία, προσευχή και μερφοσοφία έχω στον κεντρικό σκληρό του βασικού υπολογιστή μου εγκατεστημένα τα XP και σε dual boot τα media center σε έναν άλλο σκληρό. Και οι δύο σκληροί είναι φρεσκοφορμαρισμένοι και οι εγκαταστάσεις δείχνουν υγιείς αλλά δεν είχα τον χρόνο να τις τεστάρω εντατικά μέχρι τώρα.

Εν ολίγοις, μετά από κάτι εμπνευσμένες αλχημείες της στιγμής, βρίσκομαι τώρα εν τω μέσω της νυκτός, ηλεκτρονικά. Ελπίζω να νύσταξε ο Μέρφης και να πάει για ύπνο.